Το όνομα του Μπέικον υπήρχε στα ραντάρ του «τριφυλλιού» καιρό. Πολύ πριν αποκτηθεί. Οι πληροφορίες όμως που είχαν συλλέξει στο «πράσινο» στρατόπεδο όχι μόνο δεν ήταν ενθαρρυντικές, αλλά έσπρωξαν τον Παναθηναϊκό προς την άλλη κατεύθυνση.
Το ασταθές του χαρακτήρα του δεν ταίριαζε στο προφίλ των παικτών που αναζητά το «τριφύλλι», με τα πειθαρχικά παραπτώματα να μαζεύονται σε σωρό και τη συμπεριφορά του να αποτελεί μεγάλο «αγκάθι» στην υπόθεση της απόκτησής του όχι μόνο από τους «πράσινους», αλλά και από οποιαδήποτε άλλη ομάδα της Ευρώπης.
Ο κακός σχεδιασμός όμως και το μεγάλο επιθετικό πρόβλημα του Παναθηναϊκού δεν άφησε περιθώρια για δεύτερη επιλογή και έφερε τον Μπέικον με απόφαση Δημήτρη Γιαννακόπουλου στο ΟΑΚΑ. Ο ιδιοκτήτης του «τριφυλλιού» δεν υπολόγισε τα χρήματα, προσπαθώντας να βελτιώσει την τραγική εικόνα της ομάδας του Ντέγιαν Ράντονιτς.
Η ανάγκη όμως του Παναθηναϊκού για έναν σκόρερ δεν άφησε στις άκρη τις ανορθογραφίες. Οι «πράσινοι» έθεσαν όρους στο συμβόλαιο του Μπέικον, που είχαν να κάνουν αποκλειστικά με το θέμα του χαρακτήρα του και της συμπεριφοράς του.
Είναι δεδομένο πως οι ικανότητες του Αμερικανού δεν χρήζουν αμφισβήτησης, αφού αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους σκόρερ της Ευρώπης, που όμως καταφέρνει να αδικεί τον εαυτό του. Και εκεί μπαίνει το μεγάλο κρίμα στην όλη υπόθεση.
Ο Παναθηναϊκός στην εποχή του Χρήστου Σερέλη και πριν από αυτή του Εργκίν Αταμάν έχει μπει σε ρυθμούς κανονικότητας. Κανείς δεν είναι πάνω από την ομάδα και φυσικά αυτό ισχύει και για τον Μπέικον. Στα αποδυτήρια μπήκε μία τάξη, κάτι που όπως δήλωσαν και οι ίδιοι οι παίκτες δεν υπήρχε πριν, με τον Αμερικανό άσο να κάνει τα αδύνατα-δυνατά για να χαλάσει το κλίμα.
Η σωρεία των πειθαρχικών παραπτωμάτων δεν άφησε και πολλά περιθώρια στον Παναθηναϊκό και στον Σερέλη. Είναι καλύτερο να χαθεί ένα πρωτάθλημα, από τα χαθεί το DNA και η ταυτότητα μίας ομάδας από τη βάση της, που αποτελούν τα αποδυτήρια. Πόσο μάλλον λίγο χρονικό διάστημα πριν το «τριφύλλι» αλλάξει σελίδα με τον Αταμάν στον πάγκο του στο καταπράσινο ΟΑΚΑ.
Ο Μπέικον δεν ήταν μόνος του. Είχε να συνυπάρξει με τους συμπαίκτες του και όχι μόνο δεν τα κατάφερε, αλλά απέτυχε παταγωδώς. Και οι ίδιοι οι παίκτες καταλαβαίνουν ότι η χρονιά για τον Παναθηναϊκό έχει πάει στα σκουπίδια -πλην ενός θαύματος- αλλά θέλουν να παρουσιάσουν μία εικόνα ομάδας που δεν τα παρατάει και θα παίξει με όσα χαρτιά έχει για να κερδίσει μία χαμένη παρτίδα.
Μία, δύο, τρεις, πέντε… δέκα. Πόσα πειθαρχικά παραπτώματα μπορούσε να συγχωρήσει ο Παναθηναϊκός στον Μπέικον; Πόσο ακόμα σε κίνδυνο θα μπορούσε να βάλει την τάξη που έχουν πλέον τα «πράσινα» αποδυτήρια; Και ποιος εγγυάται πως ο Αμερικανός άσος ακόμα κι αν συνέχιζε στο «τριφύλλι» δεν θα δημιουργούσε πρόβλημα κατά τη διάρκεια των τελικών;
Μία ομάδα δεν είναι μεγάλη λόγω μόνο των τίτλων της, αλλά πάνω από όλα εξαιτίας του DNA της. Και ο Παναθηναϊκός μετά από ένα… time out 3 ετών είναι έτοιμος για το restart και την επιστροφή στην κορυφή. Κανείς Μπέικον δεν θα μπορούσε να σταθεί εμπόδιο και να χαλάσει τη μαγιά, ακόμα κι αν το «τριφύλλι» χάσει το πρωτάθλημα. Δεν θα απωλέσει την ταυτότητά του.
Από τη νέα σεζόν ο Παναθηναϊκός θα βάλει και πάλι μπρος το τρίπτυχο ομάδα-κόσμος-διοίκηση, που τον οδήγησε να δημιουργήσει τη δική του δυναστεία στην Ευρώπη και κανείς Μπέικον, όσο καλός παίκτης κι αν είναι, δεν μπορεί να γυρίσει το καράβι πίσω. Ο Αμερικανός πήρε μια ευκαιρία και την πέταξε κάνοντας άλλο ένα βήμα στον δρόμο που δεν έχει επιστροφή. Αντίθετα, για τον Παναθηναϊκό θα υπάρξει αλλά από την επόμενη σεζόν…
Comments