Το μεγαλύτερο ίσως μειονέκτημα στο παιχνίδι του Γιώργου Παπαγιάννη είναι πως για παιδί με τέτοια τρομακτικά χαρακτηριστικά (απίστευτα ευκίνητος για παιδί με το ύψος του, άνοιγμα χεριών στα 230 εκατοστά, μπορεί να σουτάρει από μέση απόσταση εάν το θέλει) έχει κάποια θέματα στο πνευματικό κομμάτι. Πηδάει σε άκυρους χρόνους επειδή σκέφτεται το μπλοκ και έτσι “τσιμπάει” σε upfakes, με αποτέλεσμα να μην είναι τόσο καλός στο αμυντικό ριμπάουντ. Βέβαια, είναι μόλις 24 ετών (οι bigs παίζουν το καλύτερο μπάσκετ τους συνήθως μετά τα 26-27 έτη) και όπως λέγαμε πέρσι, κάποιες απαιτήσεις που είχε ο κόσμος ήταν too much για ένα παιδί που πριν 2 χρόνια, άρχισε να αναπτύσσει το πλήρες πακέτο του ταλέντου του.
Όμως, δεν μου το βγάζετε από το μυαλό πως όταν στο παρκέ εμφανίζεται ένας Παπαγιάννης που σωματικά και πνευματικά, είναι έτοιμος, μιλάμε για έναν εκ των καλύτερων bigs στην Ευρώπη.
Τελικά, μάλλον κάτι ήξερε και επέμενε τόσο πολύ στην βελτίωση και ανάδειξη του potential του ο Ρικ Πιτίνο…
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την παροχή των υπηρεσιών του, για την ανάλυση της επισκεψιμότητας και για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας.ΟΚRejectCookies policy
Comments